Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2026
Με στόχο τη μετατροπή της Σχολικής Βιβλιοθήκης σε έναν ζωντανό χώρο γνώσης, διαλόγου και προβληματισμού, πραγματοποιήθηκε στον χώρο της Βιβλιοθήκης, την Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2026, κατά τη διάρκεια του Β΄ Διαλείμματος, παρουσίαση από τη μαθήτρια Χρυσοστόμου Αιμιλιάνα του τμήματος Γ11, με θέμα «Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου (20 Οκτωβρίου 1827)», υπό την καθοδήγηση της διδάσκουσας Φιλολόγου κ. Αθηνάς Καζακαίου. Την παρουσίαση παρακολούθησαν ο Διευθυντής κ. Μάριος Ιωάννου, εκπαιδευτικοί, μαθητές και μαθήτριες του Σχολείου μας.
Η μαθήτρια αρχικά παρουσίασε το ιστορικό και διπλωματικό πλαίσιο, που οδήγησε στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, αναδεικνύοντας την αρχική αρνητική στάση των Μεγάλων Δυνάμεων απέναντι στην Ελληνική Επανάσταση, την ανάπτυξη του φιλελληνικού κινήματος και τη σταδιακή μεταβολή της ευρωπαϊκής πολιτικής υπέρ των επαναστατημένων Ελλήνων. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη συμβολή του φιλελληνισμού για την υποστήριξη του ελληνικού αγώνα, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους πίνακες του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Σφαγή της Χίου» και «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου». Στη συνέχεια, παρουσιάστηκαν οι συνθήκες διεξαγωγής της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου, η επέμβαση των συμμαχικών στόλων, καθώς και η καθοριστική σημασία της νίκης τους για την εξέλιξη της Ελληνικής Επανάστασης και την πορεία προς την αναγνώριση της ελληνικής ανεξαρτησίας, το 1830.
Από το Ναυαρίνο στη σύγχρονη πραγματικότητα
Αρχικά, εξετάστηκε η δύναμη της κοινής γνώμης και ο ρόλος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη διαμόρφωση των πολιτικών αποφάσεων. Όπως οι σφαγές της Χίου και η Έξοδος του Μεσολογγίου συγκλόνισαν την ευρωπαϊκή κοινωνία και ενίσχυσαν το φιλελληνικό κίνημα, έτσι και σήμερα, η δημοσιοποίηση εικόνων και πληροφοριών από πολεμικές συγκρούσεις και ανθρωπιστικές κρίσεις μπορεί να κινητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη και να ασκήσει πίεση στις κυβερνήσεις.
Παράλληλα, αναδείχθηκε ο καθοριστικός ρόλος των Μεγάλων Δυνάμεων στις διεθνείς εξελίξεις, καθώς και η σημασία των πολιτικών και στρατηγικών τους συμφερόντων. Η μεταβολή της στάσης των ευρωπαϊκών δυνάμεων απέναντι στην Ελληνική Επανάσταση κατέδειξε ότι οι διεθνείς παρεμβάσεις δεν καθορίζονται αποκλειστικά από ανθρωπιστικά κίνητρα, αλλά συνδέονται συχνά και με την εξυπηρέτηση ευρύτερων γεωπολιτικών επιδιώξεων. Στο πλαίσιο αυτό, επιχειρήθηκε ένας ενδιαφέρων παραλληλισμός ανάμεσα στη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους το 1830, υπό την εγγύηση τριών Μεγάλων Δυνάμεων και στην ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960, με εγγυήτριες δυνάμεις.
Η παρουσίαση ολοκληρώθηκε με έναν επίκαιρο προβληματισμό σχετικά με τον ρόλο που διαδραματίζουν σήμερα οι Μεγάλες Δυνάμεις και οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) και η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), στην προσπάθεια επίλυσης διεθνών ζητημάτων, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγεται και το Κυπριακό.